Dood gaan is thuiskomen

5 november 2012.

Precies een jaar geleden zat ik ook bij de kachel nadat ik s’ochtends vroeg het levenloze, opgekrulde lichaam van René had gevonden. Hij lag in het zachte gras op het mooiste plekje van Hoorn, omringd door water. Hij had, na vele jaren vechten, de moed gevonden om een einde aan het aardse leven te maken en zijn lichaam waarin hij zoveel had gestreden achter te laten. Ik heb diep respect voor de manier waarop hij dat deed. Voor de kracht die hij heeft gevonden terwijl hij net ‘over’ was om mij wakker te maken en naar de plek te laten lopen waar hij lag. Mij op zijn eigen manier contact liet zoeken met zijn vrouw en ouders. Zijn grote liefde en bezorgdheid voor hen heeft hem de kracht gegeven mij te bereiken zodat ik hen de troostende arm kon bieden die hij niet meer kon geven. Deze intense onvoorwaardelijke liefde heeft mijn leven voorgoed verandert.
Lieve René, nooit eerder maakte ik mee dat ik iemand pas leerde kennen na zijn dood. Ik herken de verhalen niet over je ziekte, je strijd en verwarring want ik leerde je kennen als een enorme stralende liefdevolle complete ziel zonder pijn. Ik ben je ontzettend dankbaar dat ik vorig jaar een stukje met je mee mocht reizen naar de andere wereld. Nimmer ervoer ik op deze manier zo’n stralende en expanderende kracht van licht. Het was of ik boven alles werd uitgetild en vloeibaar werd in een hoge kwaliteit van intense liefde die me letterlijk de adem benam. Ik wist, met een weten dat verder gaat dan kennis, dat dit de essentie van alle leven is. De Bron die ultieme liefde is, waaruit alle leven ontstaat en weer in terugkomt. En ook de lijm die alle levensvormen verbind. Rene was thuis en ik mocht even mee. Ik was een brug en jij noemde mij een levende engel. En ik wist dat je gelijk had. Doodgaan is niet eng. Doodgaan is thuiskomen. En des te meer we oefenen in een klein beetje dood gaan bij leven des te gemakkelijker verloopt ons stervensproces. We zijn immers geoefend. Het heeft mij veranderd. Ik wordt nooit meer dezelfde. Net als jouw lieve ouders nooit meer hetzelfde zullen zijn. Zij stierven ook een stukje met je mee.

BAdhuisje, winterzwemmen Imbolc